×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true

خبرهای ویژه

true
    امروز  یکشنبه - ۲۹ اردیبهشت - ۱۳۹۸  
true
true
بیمه اتکایی قراردادی

بیمه اتکایی قراردادی (Treaty Reinsurance)

 

بیمه اتکایی قراردادی (Treaty) نوعی از عملیات اتکایی است که در آن تعهدات هر یک از طرفین به طور دقیق مشخص شده است و بر اساس آن کلیه ریسک هایی که در چهارچوب قرارداد می گنجد به طور اتوماتیک تحت پوشش اتکایی قرار می گیرد.

در نتیجه بر خلاف بیمه اتکایی اختیاری، بیمه گر واگذارنده لازم نیست که برای هر یک از ریسک ها به طور جداگانه پوشش اتکایی اخذ کند و از صدور بیمه نامه برای تمامی ریسک های ذکر شده در قرارداد اطمینان دارد.

بیمه گر واگذارنده پس از توافق با بیمه گر های اتکایی باید اقدام به تهیه خلاصه قرارداد (slip) کند و آن را برای بیمه گر های اتکایی ارسال کند. این خلاصه قرارداد شامل موارد زیر می شود:

 

  • سهم نگهداری بیمه گر واگذارنده
  • تعهد بیمه گر اتکایی
  • کارمزد اتکایی
  • کارمزد منافع اتکایی
  • محدوده زمانی و مکانی
  • ذخیره حق بیمه و ذخیره خسارت معوق
  • خسارت های نقدی
  • نحوه ارسال صورت حساب ها و گزارش ها
  • استثنا ها و کلوز های قرارداد

مزیت های بیمه اتکایی قراردادی

 

  • تعهد بیمه گر اتکایی بابت قبول تمامی ریسک هایی که در چهارچوب قرارداد است
  • کم هزینه بودن انجام عملیات اتکایی در مقایسه با بیمه اتکایی اختیاری

 

معایب بیمه اتکایی قراردادی

 

  • بیمه گر واگذارنده باید تمامی ریسک ها را انتقال بدهد و امکان نگهداری ریسک های مطلوب را ندارد

 

بیمه اتکایی اجباری (Obligatory Reinsurance)

 

بیمه اتکایی اجباری در واقع نوعی بیمه اتکایی قراردادی است. در این نوع از بیمه اتکایی که شکل قانونی دارد، واگذاری اجباری بوده و از طرف دولت تعیین می شود به همین علت به آن بیمه اتکایی قانونی نیز گفته می شود.

مطالعه کنید  تاریخچه بیمه مرکزی

در ایران نیز طبق قوانین بیمه مرکزی، شرکت های بیمه موظف هستند بخشی از عملیات بیمه ای خود را به بیمه مرکزی واگذار کنند.

 

اهداف بیمه اتکایی اجباری

 

 

بیمه اتکایی اختیاری/اجباری (Facultative/Obligatory Reinsurance)

 

در این نوع از بیمه اتکایی بیمه گر واگذارنده در واگذاری ریسک های خود در محدوده قرارداد اختیار دارد، اما بیمه گر اتکایی اختیار ندارد و در صورت واگذاری مجبور به پذیرش آن ها می باشد.

در واقع این قرارداد باز بوده و هر زمان که بیمه گر واگذارنده نیاز به پوشش داشته باشد می تواند از آن استفاده کند. به همین علت به این قرارداد بیمه اتکایی باز (Open Cover) نیز گفته می شود.

این نوع از بیمه اتکایی از نظر بیمه گران اتکایی مطلوب نیست، زیرا معمولا برای پوشش ریسک هایی که دارای سرمایه و ارزش زیادی هسنند به کار می رود و از آنجایی که بیمه گر واگذارنده در مورد واگذاری تصمیم می گیرد، ممکن است فقط ریسک هایی را که پر خطر هستند واگذار کند.

قرارداد بیمه اتکایی اختیاری/ اجباری در صورتی بسته می شود که موارد زیر رعایت شده باشد:

 

  • مشخص بودن حدود حق بیمه و میزان واگذاری آن
  • هدف بیمه گر واگذارنده تنها انتقال ریسک های پر خطر نباشد
  • تعداد قابل قبول از خطر های مورد بیمه جهت واگذاری وجود داشته باشد

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false